روزهای من پر از سوالهایی است که به جواب نزدیک شده است. روزهایی که در آن داستانهای تخیل گونه فیلم ها در واقعیت سر بر می آورد. روزهایی که حس خلوت غار در خود دارد. روزهای پر از سعی و سراب.
موسی وجود من از خدا می خواهد خود را بنمایاند، چه کوه هایی که فرو می ریزد اما برای زنده شدن، مرده وجود من باز هم دم عیسی طلب می کند. از خواب بیدار می شوم اما دوباره من به خواب میروم.
در سکوت این حفره در دل کوه های تو در تو ، صدای "من" می آید:
ببین به نام پروردگارت که تو را خلق کرد،
این نشانه ها برای توست،
و تو یک من تنها نیستی،
"من" هستم ...
تفال: سوره اللیل، آیات 14 تا 21
برچسب:
نویسنده: ابوالفضل شریعتی